کارسینوم سلول کلیه و گسترش آن به استخوان (راهنمای جامع و آپدیت 2026)

کارسینوم سلول کلیه (RCC) بدخیم‌ترین و شایع‌ترین نوع تومور کلیوی در بزرگسالان است که منشاء آن لوله‌های تصفیه‌کننده خون می‌باشد. مهم‌ترین چالش این بیماری، تشخیص دیرهنگام و احتمال گسترش (متاستاز) آن به بافت‌های دیگر به‌ویژه استخوان‌ها است که نیازمند درمان‌های تخصصی و نوین می‌باشد.

کارسینوم سلول کلیه (RCC) چیست؟

کارسینوم سلول کلیه (Renal Cell Carcinoma) که به اختصار RCC نامیده می‌شود، شایع‌ترین نوع سرطان کلیه در بزرگسالان است که حدود ۹۰ درصد از تومورهای بدخیم کلیه را تشکیل می‌دهد. این سرطان از سلول‌های پوششی لوله‌های ریز کلیه (توبول‌ها) که وظیفه تصفیه خون و تولید ادرار را دارند، آغاز می‌شود. اگرچه RCC معمولاً به صورت یک تومور منفرد در یک کلیه رشد می‌کند، اما گاهی اوقات می‌تواند بیش از یک تومور در یک کلیه ایجاد کند یا حتی هر دو کلیه را همزمان درگیر نماید. تشخیص زودهنگام این بیماری شانس درمان قطعی را بسیار بالا می‌برد، اما در صورت عدم درمان، پتانسیل بالایی برای متاستاز به سایر اندام‌ها دارد.

سایت cancer نیز در این مورد نوشته است:

Renal cell cancer (also called renal cell adenocarcinoma) is a disease in which cancer cells are found in the lining of tubules (very small tubes) in the kidney. It is the most common type of kidney cancer in adults. There are two kidneys, one on each side of the backbone, above the waist. Tiny tubules in the kidneys filter and clean the blood.

ترجمه متن بالا:

سرطان سلول کلیوی (که آدنوکارسینوم سلول کلیوی نیز نامیده می‌شود) بیماری است که در آن سلول‌های سرطانی در پوشش توبول‌ها (لوله‌های بسیار کوچک) در کلیه یافت می‌شوند. این شایع‌ترین نوع سرطان کلیه در بزرگسالان است. دو کلیه وجود دارد، یکی در هر طرف ستون فقرات، بالای کمر. توبول‌های کوچک در کلیه‌ها خون را فیلتر و تمیز می‌کنند.

بخوانید : درد کلیه راست

علائم کارسینوم سلول کلیه

در مراحل اولیه بیماری، کارسینوم سلول کلیه (RCC) اغلب به عنوان یک “بیماری خاموش” شناخته می‌شود، زیرا کلیه‌ها در عمق بدن قرار دارند و تومورهای کوچک معمولاً قابل لمس نیستند و دردی ایجاد نمی‌کنند. به همین دلیل، بسیاری از موارد به صورت تصادفی در سونوگرافی‌های چکاپ کشف می‌شوند. اما با رشد تومور و تحت فشار قرار گرفتن بافت‌های اطراف یا ارگان‌های مجاور، علائم بالینی آشکار می‌شوند. شناخت دقیق این علائم می‌تواند تفاوت بزرگی در تشخیص زودهنگام ایجاد کند:

۱. وجود خون در ادرار (هماچوری)

این شایع‌ترین و اغلب اولین علامت بالینی است که در بیش از نیمی از بیماران مشاهده می‌شود. هماچوری می‌تواند به دو صورت باشد: هماچوری آشکار: ادرار به رنگ صورتی، قرمز روشن یا حتی رنگ چای (قهوه‌ای تیره) دیده می‌شود. نکته مهم این است که وجود خون معمولاً بدون درد است و ممکن است متناوب باشد؛ یعنی یک روز دیده شود و چند روز قطع شود، اما این به معنی بهبود بیماری نیست. هماچوری میکروسکوپی: در برخی موارد، مقدار خون آن‌قدر کم است که با چشم دیده نمی‌شود و تنها در آزمایش ادرار تشخیص داده می‌شود.

۲. درد مداوم و مبهم در پهلو یا کمر

برخلاف درد سنگ کلیه که تیز و ناگهانی است، درد ناشی از سرطان کلیه معمولاً به صورت یک درد مبهم، سنگین و مداوم در یک طرف بدن (بین دنده‌ها و لگن) احساس می‌شود. ویژگی اصلی این درد این است که ناشی از ضربه یا کشیدگی عضلات نیست و با استراحت یا تغییر وضعیت بدن بهبود نمی‌یابد. این درد نشان‌دهنده فشار تومور به کپسول کلیه یا اعصاب اطراف آن است.

۳. لمس توده یا برآمدگی شکمی

با بزرگ شدن سایز تومور، ممکن است بیمار یا پزشک در هنگام معاینه فیزیکی، متوجه یک توده سفت یا برآمدگی در ناحیه پهلو، شکم یا قسمت پایینی کمر شود. البته به دلیل موقعیت آناتومیک کلیه‌ها که در پشت اندام‌های گوارشی قرار دارند، لمس این توده در مراحل اولیه یا در افراد دارای اضافه وزن بسیار دشوار است.

۴. خستگی مزمن و غیرقابل توجیه

احساس ضعف، بی‌حالی و فرسودگی که با خواب و استراحت کافی برطرف نمی‌شود، یکی از علائم سیستمیک سرطان است. این خستگی ناشی از کم‌خونی (آنمی) یا مصرف انرژی زیاد بدن توسط سلول‌های سرطانی برای رشد سریع است.

۵. کاهش وزن ناخواسته و بی‌اشتهایی

اگر فرد بدون گرفتن رژیم غذایی خاص یا افزایش فعالیت بدنی، به طور ناگهانی وزن کم کند (مثلاً بیش از ۵ درصد وزن بدن در ۶ ماه)، باید جدی گرفته شود. سلول‌های تومور متابولیسم بدن را تغییر می‌دهند و باعث از دست رفتن توده عضلانی و چربی می‌شوند.

۶. تب‌های متناوب و تعریق شبانه

تبی که ناشی از عفونت (مانند سرماخوردگی یا عفونت ادراری) نیست و به صورت دوره‌ای قطع و وصل می‌شود، می‌تواند نشانه‌ای از پاسخ سیستم ایمنی بدن به تومور باشد. این تب‌ها معمولاً در عصر یا شب رخ می‌دهند و ممکن است با تعریق شدید شبانه همراه باشند.

۷. کم‌خونی (آنمی) و رنگ‌پریدگی

کلیه‌ها مسئول تولید هورمونی به نام اریتروپویتین هستند که مغز استخوان را وادار به ساخت گلبول قرمز می‌کند. سرطان کلیه می‌تواند در این فرآیند اختلال ایجاد کند و باعث کم‌خونی شود که نتیجه آن رنگ‌پریدگی پوست و احساس خستگی مفرط است.

۸. فشار خون بالا

برخی از تومورهای کلیه هورمونی ترشح می‌کنند که باعث افزایش فشار خون می‌شود. اگر فردی که سابقه فشار خون نداشته، ناگهان دچار پرفشاری خون مقاوم به درمان شود، بررسی کلیه‌ها الزامی است.

۹. تورم در پاها و مچ پا

اگر تومور کلیه بزرگ شود و به وریدهای اصلی شکم فشار بیاورد یا در عملکرد فیلتراسیون کلیه اختلال ایجاد کند، ممکن است احتباس مایعات رخ داده و باعث ورم کردن پاها شود.

۱۰. واریکوسل ناگهانی (در مردان)

پیدایش ناگهانی شبکه‌ای از رگ‌های واریسی متورم در اطراف بیضه (به خصوص در سمت چپ) می‌تواند نشان‌دهنده وجود تومور کلیه باشد که مسیر جریان خون ورید بیضه را مسدود کرده است.

نکته مهم: داشتن یک یا چند مورد از علائم بالا لزوماً به معنی ابتلا به سرطان نیست. عفونت‌های ادراری، سنگ کلیه یا کیست‌های ساده نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. اما مراجعه فوری به پزشک اورولوژیست برای تشخیص دقیق ضروری است.

بخوانید : بیماری کلیه پلی کیستیک

ریسک فاکتورهای ژنتیکی و سندروم‌های ارثی

علاوه بر عوامل محیطی، حدود ۳ تا ۵ درصد از موارد RCC ناشی از سندروم‌های ارثی هستند. شناخت این موارد برای غربالگری خانواده بیمار حیاتی است:

• بیماری فون هیپل-لیندو (VHL): شایع‌ترین علت ارثی که باعث ایجاد تومورهای متعدد در کلیه و سایر اندام‌ها می‌شود.
• توبراس اسکلروزیس (Tuberous Sclerosis): باعث ایجاد ضایعات پوستی، تشنج و تومورهای کلیوی می‌شود.
• سندروم Birt-Hogg-Dubé: یک بیماری نادر پوستی که خطر ابتلا به تومورهای کلیوی خاص را افزایش می‌دهد.

علت کارسینوم کلیه چیست؟

اگرچه دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند یک تک عامل مشخص را به عنوان علت قطعی تمام سرطان‌های کلیه معرفی کنند، اما مکانیسم بیولوژیکی شروع بیماری کاملاً شناخته شده است. سرطان زمانی آغاز می‌شود که DNA (ماده ژنتیکی) داخل سلول‌های کلیه دچار آسیب یا تغییر (جهش) شود. در حالت طبیعی، سلول‌های بدن طبق یک برنامه منظم رشد می‌کنند، تقسیم می‌شوند و در زمان مشخصی می‌میرند تا سلول‌های جدید جایگزین آن‌ها شوند. اما در کارسینوم سلول کلیه، جهش‌های ژنتیکی این “برنامه مرگ سلولی” را مختل می‌کنند. در نتیجه، سلول‌های غیرطبیعی نه تنها نمی‌میرند، بلکه با سرعتی مهارنشدنی تکثیر شده و توده‌ای به نام تومور را تشکیل می‌دهند. این تومور می‌تواند بافت‌های سالم کلیه را تخریب کرده و در مراحل پیشرفته از طریق جریان خون یا لنف به سایر نقاط بدن گسترش یابد.

عوامل خطر مواردی هستند که احتمال ابتلا به بیماری را افزایش می‌دهند، اما لزوماً به این معنی نیست که هر کس این شرایط را دارد قطعاً بیمار می‌شود. شناخت دقیق این عوامل به پیشگیری کمک می‌کند:

۱. سیگار و دخانیات (مهم‌ترین عامل قابل پیشگیری)

استعمال دخانیات بزرگ‌ترین و شایع‌ترین ریسک فاکتور برای کارسینوم سلول کلیه است. مطالعات نشان داده‌اند که خطر ابتلا در افراد سیگاری حدود ۵۰ درصد بیشتر از افراد غیرسیگاری است. دلیل این امر ورود مواد سرطان‌زا از طریق ریه به خون و تصفیه آن‌ها توسط کلیه است. خوشبختانه با ترک سیگار، این خطر به مرور زمان کاهش می‌یابد، هرچند ممکن است سال‌ها طول بکشد تا به سطح نرمال برسد.

۲. چاقی و اضافه وزن

چاقی تنها یک مشکل ظاهری نیست؛ بافت چربی اضافی در بدن باعث تغییرات هورمونی گسترده (مانند افزایش سطح استروژن و فاکتورهای رشد شبه‌انسولین) می‌شود. این هورمون‌ها می‌توانند تقسیم سلولی در کلیه‌ها را تحریک کرده و سیستم ایمنی را ضعیف کنند. افراد با شاخص توده بدنی (BMI) بالا، به طور معناداری بیشتر در معرض ابتلا به نوع سلول شفاف هستند.

۳. فشار خون بالا (هیپرتانسیون)

ارتباط مستقیم و قوی بین فشار خون بالا و سرطان کلیه وجود دارد. هنوز مشخص نیست که آیا خود بیماری فشار خون باعث آسیب به سلول‌های کلیه می‌شود یا داروهای ضد فشار خون نقش دارند، اما اکثر تحقیقات نشان می‌دهند که فشار ناشی از جریان خون بالا باعث تخریب بافت کلیه و افزایش احتمال جهش سلولی می‌شود. کنترل دقیق فشار خون یکی از راه‌های مؤثر پیشگیری است.

۴. تماس طولانی‌مدت با مواد شیمیایی صنعتی

برخی مشاغل خاص ریسک بالاتری دارند. افرادی که در صنایع فلزی، باتری‌سازی، نقاشی یا لاستیک‌سازی کار می‌کنند و با موادی مانند کادمیوم، آزبست (پنبه نسوز)، تری‌کلرواتیلن (نوعی حلال صنعتی) و برخی علف‌کش‌ها در تماس مداوم هستند، باید غربالگری‌های دقیق‌تری انجام دهند.

۵. سابقه خانوادگی و ژنتیک

اگر یکی از بستگان درجه یک (پدر، مادر، خواهر یا برادر) سابقه ابتلا به سرطان کلیه داشته باشد، خطر ابتلا برای سایر اعضا افزایش می‌یابد. این موضوع می‌تواند ناشی از ژن‌های مشترک یا حتی سبک زندگی مشترک (مثل رژیم غذایی مشابه یا مصرف دخانیات در خانه) باشد.

۶. نارسایی کلیه و دیالیز طولانی‌مدت

بیمارانی که دچار نارسایی مزمن کلیه هستند و برای مدت طولانی تحت درمان دیالیز قرار می‌گیرند، در معرض خطر ایجاد کیست‌های اکتسابی در کلیه هستند. این کیست‌ها پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به تومورهای بدخیم RCC دارند.

۷. استفاده طولانی از داروهای مسکن خاص

برخی تحقیقات قدیمی‌تر نشان داده‌اند که مصرف طولانی‌مدت و بیش از حد داروهای ضددرد خاص (مانند فناستین که اکنون ممنوع شده است) یا برخی مسکن‌های غیرنسخه‌ای، ممکن است با آسیب به بافت کلیه، خطر سرطان را اندکی افزایش دهند.

۸. جنسیت و سن

• جنسیت: مردان حدود دو برابر زنان به کارسینوم سلول کلیه مبتلا می‌شوند (احتمالاً به دلیل نرخ بالاتر مصرف سیگار و مواجهه شغلی در گذشته).
• سن: این بیماری عمدتاً در بزرگسالان رخ می‌دهد و میانگین سن تشخیص معمولاً ۶۴ سال است. ابتلا در افراد زیر ۴۵ سال نادر است مگر اینکه زمینه ژنتیکی وجود داشته باشد.

بخوانید : نارسایی کلیه

ریسک فاکتورهای ژنتیکی و سندروم‌های ارثی

علاوه بر عوامل محیطی، حدود ۳ تا ۵ درصد از موارد RCC ناشی از سندروم‌های ارثی هستند. شناخت این موارد برای غربالگری خانواده بیمار حیاتی است:

• بیماری فون هیپل-لیندو (VHL): شایع‌ترین علت ارثی که باعث ایجاد تومورهای متعدد در کلیه و سایر اندام‌ها می‌شود.
• توبراس اسکلروزیس (Tuberous Sclerosis): باعث ایجاد ضایعات پوستی، تشنج و تومورهای کلیوی (اغلب از نوع آنژیومیولیپوم یا RCC) می‌شود.
• سندروم Birt-Hogg-Dubé: یک بیماری نادر پوستی که خطر ابتلا به تومورهای کلیوی کروموفوب و انکوسیتوما را افزایش می‌دهد.

تشخیص کارسینوم کلیه چگونه است؟

از آنجا که بسیاری از بیماران علائم بالینی ندارند، RCC اغلب به صورت تصادفی در طی سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن برای سایر بیماری‌ها کشف می‌شود. اگر پزشک به سرطان کلیه مشکوک شود، مراحل زیر را طی می‌کند:

1. آزمایش ادرار (Urine Analysis): برای بررسی وجود خون مخفی یا سلول‌های سرطانی در ادرار.
2. آزمایش خون: بررسی کم‌خونی، سطح کلسیم و عملکرد کلیه (کراتینین و اوره).
3. تصویربرداری: سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن (CT Scan) با کنتراست و MRI دقیق‌ترین روش‌ها برای مشاهده اندازه و محل دقیق تومور هستند.
4. بیوپسی (نمونه‌برداری): در برخی موارد خاص، پزشک ممکن است برای تشخیص نوع دقیق سلول‌ها، نمونه‌برداری انجام دهد، هرچند همیشه ضروری نیست.

بخوانید : کلیه اسفنجی

مراحل سرطان سلول کلیه

تعیین مرحله بیماری برای انتخاب روش درمان حیاتی است. سیستم TNM (تومور، گره لنفاوی، متاستاز) رایج‌ترین روش مرحله‌بندی است.

انواع کارسینوم سلول کلیه

شناخت زیرمجموعه بافت‌شناسی سرطان به پزشک کمک می‌کند تا رفتار تومور را پیش‌بینی کند.

• کارسینوم سلول شفاف (Clear Cell RCC): شایع‌ترین نوع (حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد موارد). سلول‌ها زیر میکروسکوپ شفاف یا رنگ‌پریده دیده می‌شوند. معمولاً پاسخ خوبی به ایمونوتراپی و درمان‌های هدفمند می‌دهد.
• کارسینوم پاپیلاری (Papillary RCC): دومین نوع شایع (۱۰ تا ۱۵ درصد). تومورهایی که ساختارهای انگشت‌مانند کوچکی در داخل خود دارند.
• کارسینوم کروموفوب (Chromophobe RCC): حدود ۵ درصد موارد. معمولاً رشد کندتری دارد و کمتر متاستاز می‌دهد.
• انواع نادر: شامل کارسینوم مجرای جمع‌کننده و مدولاری که تهاجمی‌تر هستند.

درمان کارسینوم کلیه چیست؟

استراتژی درمان بسته به مرحله بیماری، سن بیمار و سلامت عمومی او متفاوت است.

لیست روش‌های درمانی استاندارد:

• جراحی (نفرکتومی):
  • پارشیال (Partial): برداشتن فقط تومور و حفظ بافت سالم کلیه (مناسب برای تومورهای کوچک).
  • رادیکال (Radical): برداشتن کل کلیه، غدد لنفاوی و گاهی غده فوق کلیه.
• تخریب تومور (Ablation): برای بیمارانی که توان جراحی ندارند. شامل کرایوتراپی (فریز کردن) یا ابلیشن با امواج رادیویی (سوزاندن).
• درمان هدفمند (Targeted Therapy): داروهایی که رگ‌زایی تومور را متوقف می‌کنند (مثل سانیتینیب و پازوپانیب).
• ایمونوتراپی (Immunotherapy): تقویت سیستم ایمنی بدن برای حمله به سلول‌های سرطانی (مثل نیوولوماب).
• پرتودرمانی: بیشتر برای کنترل علائم متاستاز (مثلاً درد استخوان) استفاده می‌شود تا درمان خود تومور اولیه.

بخوانید : سنگ کلیه کودکان

متاستاز استخوانی در سرطان کلیه

زمانی که سرطان کلیه (RCC) پیشرفت می‌کند و به استخوان‌ها سرایت می‌کند، می‌تواند ساختار استخوان را تحت تأثیر قرار دهد. این وضعیت باعث درد می‌شود و استخوان‌ها را آن‌قدر ضعیف می‌کند که با کوچک‌ترین ضربه‌ای ممکن است بشکنند. علاوه بر این، تخریب استخوان باعث آزاد شدن کلسیم در خون می‌شود. وجود کلسیم بسیار زیاد در خون، عارضه خطرناکی به نام هایپرکلسمی ایجاد می‌کند که نیاز به مدیریت فوری دارد.

در ادامه روش‌های درمانی مختلف برای کوچک کردن سرطان، حفاظت از استخوان‌ها و مدیریت درد آورده شده است:

۱. درمان‌های دارویی هدفمند (Targeted Therapy)

این داروها مستقیماً به سلول‌های سرطانی یا رگ‌های خونی تغذیه‌کننده تومور حمله می‌کنند تا رشد آن‌ها را متوقف کنند، بدون اینکه به سلول‌های سالم آسیب جدی برسانند:

• بازدارنده های تیروزین کیناز (TKI): این داروها پروتئین‌هایی را که باعث رشد تومور می‌شوند، مسدود می‌کنند. نمونه‌های رایج عبارتند از:
  • کابوزانتینیب (Cabozantinib)
  • پازوپانیب (Pazopanib)
  • سورافنیب (Sorafenib)
  • سانیتینیب (Sunitinib)
  • آکسیتینیب (Axitinib)
  • لنواتینیب (Lenvatinib)
• مسدودکننده‌های VEGF: داروهایی مثل بواکیزوماب (آواستین) پروتئین VEGF را مهار می‌کنند تا تومور نتواند برای خود رگ خونی جدید بسازد.
• بازدارنده های mTOR: پروتئین mTOR که به تقسیم سلولی کمک می‌کند را هدف قرار می‌دهند (شامل اورولیموس و تمزیرولیموس).

۲. ایمونوتراپی (تقویت سیستم ایمنی)

در این روش که درمان بیولوژیکی نیز نامیده می‌شود، از سیستم ایمنی خود بدن یا مواد ساخته شده در آزمایشگاه برای مبارزه با سرطان استفاده می‌شود:

• اینترلوکین 2 (Interleukin-2)
• اینترفرون آلفا
• مهارکننده وارسی ایمنی (مثل داروی نیوولوماب)

۳. روش‌های حفاظت از استخوان و درمان موضعی

برای جلوگیری از شکستگی و کاهش درد مستقیم در ناحیه استخوان، از روش‌های زیر استفاده می‌شود:

• پرتودرمانی (رادیوتراپی): تاباندن اشعه ایکس برای کشتن سلول‌های سرطانی در یک ناحیه خاص. این کار درد را تسکین می‌دهد، از شکستگی جلوگیری می‌کند و اگر شکستگی رخ داده باشد، به ترمیم سریع‌تر آن کمک می‌کند.
• جراحی ارتوپدی: گاهی برای برداشتن تومور از استخوان، پایدار کردن استخوان ضعیف شده یا کاهش فشار روی اعصاب، جراحی انجام می‌شود که حرکت کردن را برای بیمار آسان‌تر می‌کند.
• داروهای تقویت‌کننده استخوان:
  • بیس‌فوسفونات‌ها (مثل زولدرونیک اسید): فعالیت سلول‌هایی که استخوان را تجزیه می‌کنند کند کرده و از شکستگی جلوگیری می‌کنند. همچنین کلسیم خون را پایین می‌آورند.
  • دنوسوماب: مشابه بیس‌فوسفونات‌ها عمل کرده و مانع تحلیل رفتن بافت استخوانی می‌شود.

۴. مدیریت علائم و کیفیت زندگی (درمان تسکینی)

هدف از این درمان‌ها، درمان قطعی سرطان نیست، بلکه کمک به بیمار برای داشتن احساس بهتر و کاهش درد، خستگی و حالت تهوع است. روش‌های تسکینی می‌توانند همزمان با درمان‌های اصلی (مثل شیمی‌درمانی یا جراحی) انجام شوند:

• استفاده از مسکن‌ها و داروهای مدیریت درد
• تکنیک‌های آرام‌بخشی و مدیریت استرس
• حمایت عاطفی و مشاوره
• مراقبت‌های حمایتی در منزل یا بیمارستان

۵. زندگی با سرطان استخوان و چشم‌انداز آینده

شنیدن خبر گسترش سرطان به استخوان می‌تواند ترسناک باشد، اما گزینه‌های زیادی برای کنترل بیماری وجود دارد.

• آگاهی کامل: حتماً از پزشک خود بخواهید تمام گزینه‌های درمانی را توضیح دهد. اگر در مورد یک روش مطمئن نیستید، نظر دوم (Second Opinion) بگیرید.
• آزمایشات بالینی (Clinical Trials): اگر درمان‌های استاندارد مؤثر نبودند، در مورد شرکت در آزمایشات بالینی از پزشک سوال کنید. این آزمایش‌ها فرصتی برای استفاده از جدیدترین داروها و روش‌های درمانی هستند که هنوز به صورت عمومی عرضه نشده‌اند.

نتیجه‌گیری

کارسینوم سلول کلیه اگرچه یک بیماری جدی است، اما پیشرفت‌های چشمگیر در روش‌های تشخیصی و درمانی، چشم‌انداز بقای بیماران را کاملاً تغییر داده است. تشخیص در مراحل اولیه که بیماری محدود به کلیه است، کلید اصلی درمان موفقیت‌آمیز محسوب می‌شود. امروزه با وجود درمان‌های هدفمند و ایمونوتراپی، حتی بیماران با مراحل پیشرفته نیز می‌توانند کیفیت زندگی مطلوب و طول عمر بیشتری را تجربه کنند. مهم‌ترین توصیه برای افراد در معرض خطر، انجام چکاپ‌های منظم سونوگرافی و آزمایش ادرار است.

سوالات متداول

آیا کارسینوم سلول کلیه کاملاً درمان می‌شود؟

بله، اگر کارسینوم سلول کلیه در مراحل اولیه (مرحله ۱ یا ۲) تشخیص داده شود، با جراحی قابل درمان قطعی است.

شایع‌ترین علامت هشدار دهنده کارسینوم کلیه چیست؟

مشاهده خون در ادرار (بدون درد) یکی از اولین و شایع‌ترین نشانه‌های کارسینوم کلیه است که باید جدی گرفته شود.

آیا شیمی‌درمانی برای درمان کارسینوم سلول کلیه موثر است؟

خیر، سلول‌های کارسینوم کلیه معمولاً به شیمی‌درمانی سنتی مقاوم هستند و به جای آن از درمان‌های هدفمند و ایمونوتراپی استفاده می‌شود.

طول عمر بیماران مبتلا به کارسینوم سلول کلیه چقدر است؟

این موضوع کاملاً به مرحله بیماری بستگی دارد؛ نرخ بقای ۵ ساله در مراحل اولیه بالای ۹۳ درصد است اما در مراحل متاستاتیک کاهش می‌یابد.

آیا برداشتن کل کلیه برای درمان کارسینوم کلیه الزامی است؟

خیر، در بسیاری از موارد اگر تومور کوچک باشد، جراح فقط تومور را برمی‌دارد (نفرکتومی پارشیال) و بافت سالم کلیه را حفظ می‌کند.