ویروس اچ پی وی HPV چیست؟ هرآن چیزی که نیاز است بدانید!

ویروس اچ پی وی HPV چیست؟ ویروس اچ پی وی یا عفونت پاپیلوماویروس انسانی (HPV) یک عفونت ویروسی است که از طریق تماس پوستی بین افراد انتقال پیدا می کند.
بیش از 100 گونه مختلف از اچ پی وی وجود دارد که بیش از 40 نوع از آنها از طریق تماس جنسی منتقل می شوند و می توانند بر دستگاه تناسلی، دهان یا گلو تاثیرگذار باشند.
طبق گزارش مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری اچ پی وی یا همان سی دی سی شایع ترین عفونت انتقالی از طریق رابطه جنسی (STI) است. این بیماری آنقدر شایع است که اکثر افرادی که از نظر جنسی فعال هستند، دچار انواعی از آن می شوند، حتی اگر شریک های جنسی اندکی داشته باشند. برخی از نمونه های ویروس اچ پی وی تناسلی، منجر به هیچ گونه مشکل سلامتی نمی شوند.
اگرچه برخی از گونه های اچ پی یوی می توانند باعث ایجاد زگیل های تناسلی و حتی سرطان های گردن رحم، مقعد و گلو شوند.
موضوع | خلاصه توضیحات |
ماهیت بیماری | عفونت ویروسی که از طریق تماس پوستی بین افراد منتقل می شود |
انواع ویروس | بیش از 100 گونه (بیش از 40 نوع آن از طریق تماس جنسی منتقل می شود) |
شایع ترین راه انتقال | رابطه جنسی (واژینال، مقعدی و دهانی) |
عوارض احتمالی | زگیل تناسلی، سرطان گردن رحم، مقعد و گلو |
درمان قطعی | ندارد (در اغلب موارد سیستم ایمنی طی یک تا دو سال ویروس را دفع می کند) |
راه های پیشگیری | واکسن HPV، استفاده از کاندوم، رعایت نکات بهداشت فردی و جنسی |
HPV چیست؟
Human Papilloma virus یا ویروس پاپیلومای انسانی با نام اختصاری اچ پی وی که این روزها ترس را به جان همه انداخته است. ویروسی بسیار قدیمی که در طبیعت وجود دارد و بالای 200 تایپ مختلف دارد و هر فردی بعد از برقراری اولین رابطه جنسی در معرض ابتلا به آن قرار می گیرد. انواع مختلف این ویروس نمودهای مختلفی دارند، برخی باعث ایجاد زگیل در دست یا پا می شوند، برخی باعث ایجاد زگیل در ناحیه تناسلی مردان و زنان و میا در مقعد آنها می شوند، برخی دیگر منجر به سرطان دهانه رحم می شوند، تایپ هایی از این ویروس ناحیه دهان و گلو را درگیر می کنند و در این بین مدل هایی هم هستند که سالها پنهانی در بدن فرد زندگی میکنند اما هیچ علامت و نشانه ای از خود نشان نمیدهند. بر همین اساس پژوهشگران ویروس HPV را به دو نوع پر خطر و کم خطر تقسیم میکنند.این ویروس از طریق تماس پوست با پوست منتقل میشود و شایع ترین روش انتقال آن رابطه جنسی می باشد.
جالبتر این است که بگوییم، اکثر افراد حداقل یک بار به این ویروس آلوده شده اند، اما خبر خوب این است که، سیستم ایمنی سالم و قوی می تواند طی یک تا دو سال این ویروس را از بدن دفع کند بدون اینکه شما حتی بدانید که مبتلا بوده اید.
راه های انتقال ویروس HPV

روش انتقال | میزان شیوع و توضیحات |
رابطه جنسی | شایعترین راه (واژینال، مقعدی، دهانی و تماس پوست با پوست حتی بدون دخول) |
تماس مستقیم پوستی | انتقال از طریق لمس زگیل، وسایل شخصی مشترک و خودآلودگی |
از مادر به نوزاد | بسیار نادر (تنها در حین زایمان طبیعی با وجود زگیل فعال) |
محیط های مرطوب عمومی | احتمال بسیار کم (استخر و سونا، افزایش خطر در صورت وجود خراش پوستی) |
ویروس HPV برای انتقال الزاما نیاز به خون یا مایعات ندارد، تماس پوست با پوست ساده می تواند این ویروس را منتقل کند، به ویژه اگر سطح پوست خراش داشته باشد.
- رابطه جنسی: این شایع ترین راه انتقال ویروس HPV است. تماس جنسی واژینال، مقعدی و حتی دهانی می تواند این ویروس را منتقل کند. حتی بدون دخول کامل هم ویروس منتقل می شود. چرا که تماس پوست یا مخاط ناحیه تناسلی برای انتقال کافی است. استفاده از کاندوم تا حد زیادی احتمال انتقال را کاهش می دهد اما از بین نمی برد.
- تماس مستقیم پوستی: در زگیل های پوستی، مثل زگیل دست و پا ویروس از طریق تماس با ضایعه منتقل می شود. پس
- دست دادن با فردی که زگیل پوستی دارد، لمس زگیل فرد
- استفاده از وسایل شخصی به صورت مشترک( حوله، تیغ، ناخن گیر)
- لمس زگیل و سپس لمس قسمت دیگر بدن(خودآلودگی)
می تواند ویروس را انتقال دهد.
- انتقال از مادر به نوزاد: این مورد بسیار نادر است اما در صورت داشتن زگیل فعال در کانال زایمان، احتمال انتقال در حین زایمان طبیع یوجود دارد.
- محیط های مرطوب عمومی: ویروس می تواند در محیط مرطوب مانند استخر، سونا یا حمام عمومی برای مدت کوتاهی زنده بماند. احتمال انتقال از این روش نسبت به تماس مستقیم بسیار کمتر است. اما وجود خراش در پوست و یا ضعف سیستم ایمنی آن احتمال را شدیدا افزایش می دهد.
انواع ویروس HPV

گروه | تایپهای شایع | ویژگیها و خطرات |
کم خطر | 6 و 11 | ایجاد ضایعات خوش خیم و زگیل تناسلی، به شدت مسری و عود کننده (بدون خطر سرطان) |
پر خطر | 16، 18، 31، 33، 45، 52 | ایجاد تغییرات پیش سرطانی و سرطان (دهانه رحم، آلت تناسلی، مقعد و حلق) |
ویژگی مشترک | تمامی تایپها | امکان ابتلا بدون هیچ علامت ظاهری و بدون زگیل در هر دو گروه وجود دارد |
ویروس HPV یا پاپیلومای انسانی بیش از 200 تایپ مختلف دارد که از نظر خطر سرطان زایی به دو گروه پر خطر و کم خطر تقسیم می شوند. انواع کم خطر آن معمولا باعث ایجاد زگیل پوستی یا زگیل تناسلی می شود و از نظر تحریک یا ایجاد سرطان کاری انجام نمی دهند. شایع ترین تایپ ویروس HPV کم خطر، دو نوع 6 و 11 هستند که این تیپ ها اغلب منجر به ایجاد ضایعات خوش خیم می شوند. هر چند این تایپ ها کم خطر هستند اما به شدت مسری و عود کننده هستند و احتمال انتقال آنها در رابطه جنسی بسیار بالاست.
در مقابل انواع پرخطر ویروس HPV توانایی ایجاد تغییرات پیش سرطانی و سرطانی را دارد. مهم ترین انواع پر خطر شامل تیپ های 16 و 18 است. که بیشترین ارتباط را با سرطان دهانه رحم در زنان و همچنین سرطان آلت تناسلی، مقعد، حلق در مردان را دارد. انواع پرخطر دیگر شامل 31،33،45،52 هستند و شناسایی آنها از طریق آزمایش مولکولی اهمیت زیادی در تعیین ریسک بیمار . برنامه ریزی برای پیگیری و درمان دارد.
نکته مهم این است که، در هر دو نوع کم خطر و پر خطر ویروس HPV ممکن است شما ضایعه پوستی داشته باشید و ممکن هم هست بدن هیچ علامتی از وجود ویروس نشان ندهد. به عبارت دیگر، فردی که درگیر ویروس HPV است ، الزاما ضایعه و زگیل ندارد.
عوارض HPV
نوع عفونت | عوارض احتمالی و پیامدها |
عفونت کم خطر | ضایعات پوستی و زگیل گوشتی عود کننده، یا دفع خودکار ویروس از بدن طی یک تا دو سال بدون ضایعه |
عفونت پر خطر | مزمن شدن عفونت، ایجاد تغییرات سلولی تدریجی پیش سرطانی و در نهایت بدخیمی و سرطان |
نحوه تشخیص | تغییرات سلولی در مراحل اولیه کاملا بدون علامت هستند و فقط از طریق غربالگری منظم قابل تشخیص اند |
عوارض HPV بسته به اینکه شما درگیر کدام تیپ این ویروس شده باشید، متفاوت خواهد بود. اگر درگیر انواع کم خطر آن باشید، احتمالا ضایعات پوستی و زگیل گوشتی روی اندام تناسلی و مقعد ایجاد خواهد شد که ممکن است عود کننده هم باشند. در برخی تایپ ها هم هیچ ضایعه ای ایجاد نمی شود و بدن بعد یک تا دوسال ویروس را از بدن دفع می کند.
اما در مورد تایپ های پر خطر این طور نیست. اگر بدن طولانی مدت در معرض آلودگی ویروس HPV آن هم از نوع پر خطرش قرار گیرد باعث ایجاد تغییرات پیش سرطانی و در نهایت سرطان می شود. این تغییرات معمولا در مراحل اولیه علامت مشخصی ندارند و فقط با غربالگری منظم قابل تشخیص اند. بنابراین مهمترین عارضه HPV مزمن شدن عفونت و ایجاد تغییرات سلولی تدریجی است که در صورت عدم تشخیص به موقع م یتواند به بدخیمی منجر شود.
دلایل مبتلا شدن به ویروس اچ پی وی HPV
ویروسی که باعث عفونت اچ پی وی می شود از طریق تماس پوستی انتقال پیدا می کند.
اکثر افراد از طریق تماس جنسی مستقیم، شامل رابطه جنسی مهبلی، مقعدی و دهانی مبتلا به بیماری اچ پی وی تناسلی می شوند.
از آنجا که این بیماری، عفونت انتقالی از طریق پوست است، برای انتقال نیاز به رابطه جنسی نیست.
بسیاری از افراد به ویروس اچ پی وی مبتلا هستند و از آن مطلع نیستند، که به این معنی است فرد همچنان می تواند دچار این بیماری شود حتی اگر شریک جنسی اش هیچ گونه علائمی نداشته باشد.
این امکان نیز وجود دارد که فرد مبتلا به چندین نوع از اچ پی وی شده باشد.
در موارد نادر، مادری که اچ پی وی دارد می تواند ویروس را در هنگام زایمان به کودکش منتقل کند.
زمانی که این اتفاق می افتد، کودک ممکن است دچار عارضه ای به نام پاپیلوماتوز تنفسی عودکننده شود که در آن زگیل های مرتبط با HPV در داخل گلو یا مسیر هوایی کودک رشد می کنند.
علائم ویروس اچ پی وی
اغلب اوقات، عفونت اچ پی وی منجر به هیچ گونه علائم قابل توجه یا مشکلات سلامتی نمی شود.
در حقیقت مطابق با سی دی سی 90 درصد از عفونت های اچ پی ی (9 مورد از هر 10 مورد) طی دو سال خود به خود از بین می روند. اگرچه از آنجا که ویروس در طول این زمان همچنان در بدن فرد وجود دارد، و امکان انتقال آن به شخص دیگری وجود دارد. اگر ویروس خود به خود از بین نرود، می تواند منجر به مشکلات سلامتی جدی شود. این موارد شامل زگیل های تناسلی و زگیل های داخل گلو (که به عنوان پاپیلوماتوز تنفسی عودکننده شناخته می شوند) است. اچ پی وی می تواند باعث سرطان گردن رحم و دیگر سرطان های دستگاه تناسلی، سر، گردن و گلو شود. گونه هایی که باعث ایجاد زگیل می شوند با گونه هایی که باعث سرطان می شوند، متفاوت هستند. بنابراین، ابتلا به زگیل های تناسلی ناشی از اچ پی وی به معنای ابتلا به سرطان نیست. سرطان های ناشی از ویروس اچ پی وی اغلب تا زمانی که سرطان به مراحل نهایی رشد نرسیده باشد، علائمی از خود نشان نمی دهند.
علائم شایع:( بیشتر در تیپ های کم خطر)
- ایجاد زگیل تناسلی به صورت برجستگی کوچک، گوشتی یا گل کلمی
- ضایعات منفرد یا خوشه ای در ناحیه آلت تناسلی، واژن، مقعد یا اطراف آن
- خارش یا سوزش خفیف در محل ضایعه
- گاهی خونریزی خفیف هنگام تماس یا اصلاح
علائم احتمالی در تیپ های پرخطر( معمولا بدون علائم اولیه)
- در مراحل ابتدایی: اغلب هیچ علامت مشخصی وجود ندارد.
- خونریزی غیر طبیعی( به .ویژه پس از رابطه جنسی در زنان)
- ترشحات غیر طبیعی واژن
- درد لگنی در مراحل پیشرفته تر
- زخم یا ضایعه مقاوم و غیر قابل بهبود در ناحیه تناسلی مردان
- گلودرد مزمن با ضایعه در حلق( در موارد درگیری دهانی حلقی)
نکات مهم:
- نبود زگیل یا علامت ظاهری به معنای عدم ابتلا به HPV نیست.
- بسیاری از افراد ناقل ویروس هستند بدون اینکه از آن اطلاع داشته باشند.
- غربالگری منظم نقش کلیدی در تشخیص زود هنگام دار.
بیشتر بخوانید: درمان زگیل تناسلی
ویروس اچ پی وی در مردان

بسیاری از مردان مبتلا به ویروس اچ پی وی هیچ علائمی ندارند، اگرچه برخی از آنها ممکن است زگیل تناسلی داشته باشند.
اگر متوجه هرگونه برآمدگی غیر طبیعی یا زخم روی آلت تناسلی، بیضه یا مقعد خود شدید، به پزشک مراجعه کنید.
بعضی از شکل های HPV می تواند باعث سرطان آلت تناسلی، مقعد و گلو شود.
بعضی از مردان ممکن است بیشتر در خطر ابتلا به سرطان های مرتبط با اچ پی وی باشند، از جمله مردانی که رابطه جنسی مقعدی انجام می دهند و آنهایی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.
این انواع HPV که باعث ایجاد زگیل های تناسلی می شوند، مانند آنهایی که باعث سرطان می شوند نیستند.
بیشتر بخوانید: درمان زگیل تناسلی مردان
ویروس اچ پی وی در زنان
تخمین زده شده است که 80 درصد از زنان در طول زندگی شان حداقل دچار یک نوع از از این ویروس می شوند.
مانند مردان، بسیاری از زنانی که مبتلا به HPV می شوند، هیچ علائمی ندارند و عفونت بدون ایجاد هیچ مشکل سلامتی از بین می رود.
برخی از زنان ممکن است متوجه شوند که زگیل تناسلی دارند، که می تواند در داخل مهبل، داخل یا اطراف مقعد و روی گردن رحم یا فرج باشد.
اگر متوجه هرگونه برآمدگی یا رشد بی دلیل در داخل یا اطراف ناحیه تناسلی خود شدید، به پزشک مراجعه کنید.
برخی از اشکال اچ پی وی می تواند باعث سرطان گردن رحم یا سرطان های مهبل، مقعد یا گلو شود. نظارت منظم می تواند به شناسایی تغییرات مرتبط با سرطان گردن رحم در زنان کمک کند.
به علاوه، انجام تست های DNA بر روی سلول های گردن رحم می تواند انواع HPV مرتبط با سرطان های تناسلی را شناسایی کند.
تست های تشخیص بیماری اچ پی وی

تست های بیماری اچ پی وی در مردان و زنان متفاوت است.
تست اچ پی وی در زنان
دستورالعمل های به روز کار گروه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده (USPTF) توصیه می کند که زنان اولین تست پاپ یا پاپ اسمیر خود را در سن 21 سالگی، صرف نظر از شروع فعالیت جنسی، انجام دهند.
تست پاپ اسمیر منظم به شناسایی سلول های غیر طبیعی در زنان کمک می کند.
این تست ها می تواند سرطان گردن رحم یا سایر مشکلات مربوط به HPV را مشخص کند.
زنان بین 21 تا 29 سال باید هر سه سال یک بار تست پاپ انجام دهند. از سن 30 تا 65 سالگی، زنان باید یکی از موارد زیر را انجام دهند:
- هر سه سال تست پاپ انجام دهند
- هر 5 سال تست ویروس HPV انجام دهند؛ انواع پر خطر را بررسی خواهد کرد
- مطابق USPSTF هر دو تست را هر 5 سال یک بار انجام دهند؛ که تست های دوگانه نام دارند
مطابق USPSTF تست های تکی نسبت به تست های دوگانه ارجحیت دارند.
اگر کمتر از 30 سال سن دارید، در صورتی که نتایج تست HPV غیر طبیعی باشد پزشک یا متخصص بیماری های زنان ممکن است درخواست تست HPV را نیز بدهد.
حداقل 14 نوع ویروس اچ پی وی وجود دارد که می تواند منجر به سرطان شود.
اگر مبتلا به یکی از این انواع هستید، پزشک ممکن است بخواهد تغییرات گردن رحم را مورد بررسی قرار دهد.
ممکن است نیاز داشته باشید دفعات بیشتری تست پاپ اسمیر انجام دهید. امکان دارد پزشک پس از آن درخواست پروسه ای مثل کولپوسکوپی را نیز بدهد.
تغییرات گردن رحم که منجر به سرطان می شوند، اغلب سال ها طول می کشد تا گسترش پیدا کنند و عفونت های HPV اغلب بدون ایجاد سرطان خود به خود از بین می روند.
ممکن است فرد بخواهد به جای اینکه به خاطر سلول های پیش سرطانی یا غیر طبیعی تحت درمان قرار گیرد، یک مدت زمانی را با هوشیاری صبر کند.
تست اچ پی وی مردان
حائز اهمیت است که اشاره شود که تست DNA برای ویروس اچ پی وی تنها برای تشخیص اچ پی وی در زنان میسر است. در حال حاضر هیچ تستی با تاییدیه FDA برای تشخیص ویروس HPV در مردان مهیا نیست.
مطابق با سی دی سی، در حال حاضر بررسی دائمی سرطان مقعدی، گلو یا آلت تناسلی در مردان توصیه نمی شود.
برخی از پزشکان ممکن است یک تست پاپ مقعدی برای مردانی که ریسک بالای ابتلا به سرطان مقعدی دارند، انجام دهند.
این امر شامل مردانی می شود که رابطه جنسی مقعدی انجام می دهند و مردانی که HIV دارند.
درمان ویروس HPV

در حال حاضر درمان قطعی برای از بین بردن ویروس HPV وجود ندارد، به عبارت دیگر دارویی وجود ندارد که شما با مصرف آن بتوانید بدن را از ویروس پاکسازی کنید. در اغلب موارد، سیستم ایمنی بدن بعد از یک تا دو سال می تواند به پاک شدن بدن از ویروس کمک کند. بنابراین ما برای پروسه درمان ویروس HPV گام های زیر را توصیه می کنیم:
- برداشتن و از بین بردن زگیل: زگیل ها نماد بارز حضور ویروس در بدن شما هستند و باید در اولین فرصت از بین بروند. استفاده از کرایوتراپی، پلاسما جت، لیزر، الکتروکوتر و جراحی من جمله روش های موجود برای از بین بردن ضایعات پوستی شما هستند که گویی شما در گام یک محل تجمع ویروس را از بین برده اید.
- مدیریت تیپ های پرخطر: اگر پزشک شما تشخیص داد که شما درگیر انواع پر خطر این ویروس هستید حتما نیازمند انجام غربالگری منظم هستید تا تغییرات پیش سرطانی از دید پزشک شما دور نماند.
- تقویت سیستم ایمنی: این بخش مهم ترین بخش درمان محسوب میشود، چرا که سیستم ایمنی قوی پتانسیل دفع ویرسو را افزایش می دهد. با انجام کارهای زیر سیستم ایمنی خود را تقویت کنید:
- ترک سیگار
- کاهش استرس مزمن
- تغذیه مناسب
- خواب کافی
- استفاده از واکسن HPV
در اغلب موارد، اچ پی وی خود به خود از بین می رود بنابراین هیچ درمانی برای عفونت وجود ندارد. در عوض، پزشک احتمالا از فرد می خواهد برای تکرار تست ها در طول سال مراجعه کند تا بررسی شود که آیا عفونت HPV باقی مانده است و آیا تغییرات سلولی که نیاز به بررسی های بعدی داشته باشد رخ داده است. زگیل های تناسلی می توانند با تجویز دارو، سوزاندن با یک جریان الکتریکی یا انجماد با نیتروژن مایع درمان شوند. اما رهایی از زگیل های فیزیکی، خود ویروس را درمان نمی کند و امکان بازگشت زگیل ها وجود دارد. سلول های پیش سرطانی از طریق یک پروسه کوتاه که در مطب پزشک انجام می شود، از بین می روند. سرطان هایی که از اچ پی وی ناشی می شوند به کمک روش هایی مثل شیمی درمانی، رادیوتراپی یا جراحی درمان می شوند. گاهی اوقات چندین روش به کارگرفته می شود. در حال حاضر هیچ درمان طبیعی با پشتوانه پزشکی برای ویروس اچ پی وی وجود ندارد.
نظارت مداوم بر HPV و سرطان گردن رحم با هدف شناسایی، بررسی و درمان مشکلات سلامتی که ممکن است از عفونت HPV ناشی شود، حائز اهمیت است.
چگونه فرد دچار ویروس HPV می شود؟
هرکسی که تماس جنسی پوستی داشته است در معرض عفونت HPV است.
فاکتورهای دیگری که ریسک ابتلا به ویروسHPV را در یک فرد افزایش دهند عبارت اند از:
- افزایش تعداد شریک های جنسی
- رابطه جنسی مهبلی، دهانی یا مقعدی محافظت نشده
- سیستم ایمنی ضعیف
- داشتن شریک جنسی مبتلا به بیماری اچ پی وی
اگر فرد مبتلا به یکی از انواع پر خطر ویروس اچ پی وی باشد، برخی از فاکتورها می تواند احتمال ادامه عفونت و تبدیل آن به سرطان را افزایش دهد:
- سیستم ایمنی ضعیف
- ابتلا به سایر بیماری های جنسی مثل سوزاک، کلامیدیا و تب خال
- التهاب مزمن
- تعدد فرزندان (سرطان گردن رحم)
- استفاده از وسایل پیشگیری خوراکی به مدت طولانی (سرطان گردن رحم)
- استفاده از محصولات تنباکو (سرطان دهان یا گلو)
- انجام رابطه جنسی مقعدی (سرطان مقعد)
پیشگیری از اچ پی وی

رعایت نکات بهداشت فردی و جنسی مهمترین عامل در پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV است. ساده ترین راه برای جلوگیری از ویروس اچ پی وی استفاده از کاندوم و انجام رابطه جنسی ایمن است. هم چنین شرکای جنسی متعدد احتمال انتقال و ابتلا به ویروس HPV را افزایش می دهد. در کنار رعایت نکات بهداشتی جنسی، تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کند که اگر حتی در معرض ویروس هم قرار گرفتید به عنوان مبتلا نشوید. با الگوی صحیح تغذیه و عدم مصرف سیگار و دخانیات و ورزش منظم سیستم ایمنی خود را تقویت کنید.
نکته بسیار مهم در پیشگیری، اولین سیستم دفاع بدن یعنی پوست ماست. وجود زخم یا خراش بر روی پوست به ویژه در ناحیه تناسلی احتمال انتقال و یا دریافت ویروس را افزایش می دهد. حتی اگر این خراش میکروسکوپی هم باشد انتقال اتفاق خواهد افتاد. بنابراین در صورت داشتن هر خراشی بر روی پوست از ارتباط جنسی و حتی غیر جنسی جدا خودداری فرمایید. برای تراشیدن موهای زائد خود از ابزاری استفاده کنید که پوست را زخم نکند و خراش ندهد. وقتی اولین سیستم دفاعی یعنی پوست آسیب داشته باشد ویروس راحت تر وارد بدن خواهد شد.
به علاوه، واکسن گارداسیل 9 برای جلوگیری از زگیل تناسلی و سرطان های ناشی از HPV وجود دارد.
واکسن می تواند فرد را در مقابل 9 نوع از HPV که با سرطان یا زگیل تناسلی مرتبط اند، محافظت کند.
مجمع سی دی سی واکسن اچ پی وی را برای پسران و دختران در سنین 11 یا 12 سالگی توصیه می کند. اگر در سن ذکر شده تزریق واکسن انجام شود، یک دوز کافی می باشد. اما در سنین بالای 13 سال فرد باید هر سه دوز را دریافت کند. اگر فرزند بین 9 تا 13 سال دارید حتما باید واکسینه کردن آنها اقدام کنید. بازه زمانی برای تزریق واکسن در افراد بالای 13 سال، شش ماه است به این ترتیب که: باید بین دوز یک و دو دو ماه و بین دوز دو و سه ، چهار ماه فاصله داشته باشد. طبق آخرین گزارش سازمان بهداشت جهانی، تا 45 سالگی امکان تزریق واکسن وجود دارد و موثر خواهد بود.
به منظور جلوگیری از مشکلات مربوط به بیماری اچ پی وی، مطمئن شوید که معاینات منظم، بررسی ها و تست پاپ اسمیر را انجام می دهید.
اچ پی وی و بارداری

ابتلا به HPV شانس بارداری را کاهش نمی دهد. اگر باردار بوده و مبتلا به این بیماری هستید، میتوان درمان را تا پس از زایمان به تعویق انداخت.
اگرچه، در برخی موارد، عفونت اچ پی وی می تواند منجر به ایجاد مشکلاتی شود.
تغییرات هورمونی که در طول بارداری رخ می دهد امکان رشد زگیل های تناسلی را فرآهم می کنند و در برخی موارد، ممکن است این زگیل ها خونریزی کنند.
اگر زگیل های تناسلی گسترده باشند، زایمان طبیعی را با مشکل مواجه می کنند.
زمانی که زگیل های تناسلی مسیر زایش را مسدود کنند، نیاز به سزارین است.
در موارد نادر، زن مبتلا به HPV می تواند آن را به کودکش منتقل کند. زمانی که این اتفاق بیفتد، یک عارضه نادر اما جدی به نام پاپیلوماتوز تنفسی عودکننده رخ می دهد.
در این عارضه، زائده هایی مرتبط با ویروس اچ پی وی در مسیر هوایی کودکان رشد می کنند.
تغییرات گردن رحم می تواند در طول بارداری نیز اتفاق بیفتد، بنابراین فرد باید در زمان بارداری برای ادامه نظارت مداوم بر روی سرطان گردن رحم و HPV برنامه ریزی کند.
بیشتر بخوانید : 8 نکته که باید در مورد واکسن اچ پی وی HPV بدانید
حقایق و آمار بیماری اچ پی وی
در اینجا حقایق و آمار بیشتری راجع به عفونت HPV آورده شده است:
- مجمع سی دی سی تخمین می زند 79 میلیون آمریکایی HPV دارند. اغلب این افراد در اواخر دهه دوم یا اوایل دهه سوم زندگی خود قرار دارند.
- تخمین زده شده است که حدود 14 میلیون نفر هر ساله مبتلا به HPV می شوند.
- در ایالات متحده، HPV هر ساله منجر به بیش از 33000 سرطان در مردان و زنان می شود.
- برآورد شده است که 95 درصد از سرطان های مقعدی ناشی از ویروس اچ پی وی هستند. اغلب این موارد ناشی از یکی از انواع اچ پی وی 16HPV هستند.
- دو نوع از 18HPV – 16HPV – علت حداقل 70 درصد از موارد سرطان گردن رحم هستند. واکسیناسیون می تواند در مقابل ابتلا به این گونه ها محافظت ایجاد کند.
- در سال 2006 اولین واکسیناسیون اچ پی وی تجویز شد. از آن زمان، کاهش 64 درصدی در ابتلا به گونه های HPV دارای واکسن در نوجوانان دختر در ایالات متحده مشاهده شده است.
برای تشخیص و درمان ویروس اچ پی وی میبایست به پزشکان متخصص و یا فوق تخصص اورولوژی مراجعه کرد.
ما در کلینیک اورولوژی الهام با بهره گیری از پزشکان متخصص و فوق تخصص در زمینه اورولوژی، ناتوانی های جنسی و بیماری های جنسی خدمات لازم را ارائه می دهیم.
تاثیر میکروبیوم واژن در دفع ویروس HPV
یکی از جدیدترین یافتههای علمی نشان میدهد که سلامت فلور واژن نقش بسیار مستقیمی در پاکسازی خودکار ویروس اچ پی وی از بدن دارد. وجود باکتریهای مفید مانند لاکتوباسیلوس به سیستم ایمنی کمک میکند تا سریعتر با این عفونت مقابله کند. زنانی که میکروبیوم واژن سالمی دارند، شانس بسیار بیشتری برای دفع طبیعی ویروس بدون نیاز به مداخلات پزشکی طولانی مدت خواهند داشت.
ویروس اچ پی وی و سرطان گلو در مردان
امروزه ویروس HPV در حال تبدیل شدن به عامل اصلی سرطان دهان و حلق در بسیاری از جوامع است و آمار آن حتی از سرطانهای ناشی از مصرف دخانیات نیز پیشی گرفته است. این موضوع به ویژه در مردان اهمیت بالایی دارد. بررسیهای علمی نشان میدهد که سرطانهای ناحیه گلو ناشی از اچ پی وی رفتار بیولوژیکی متفاوتی دارند و در صورت معاینات دورهای و تشخیص زودهنگام، روند درمان بسیار موفقیتآمیزتر خواهد بود.
دوره نهفتگی ویروس اچ پی وی چقدر است؟
یکی از بزرگترین نگرانیهای افراد پس از تشخیص بیماری، شک به شریک جنسی است. باید بدانید که ویروس اچ پی وی دارای یک دوره نهفتگی بسیار طولانی مدت است. این ویروس میتواند ماهها یا حتی سالها در بدن به شکل کاملا پنهان و بدون هیچ علامتی زندگی کند. بنابراین نمایان شدن زگیل تناسلی یا مثبت شدن تست به هیچ وجه نشاندهنده ابتلای جدید یا خیانت شریک جنسی در زمان حال نیست.
روند پیشرفت عفونت اچ پی وی تا سرطان
تبدیل یک عفونت پرخطر به تغییرات سلولی بدخیم یک شبه رخ نمیدهد. در صورت عدم تشخیص و پیگیری، تبدیل شدن عفونت ویروس اچ پی وی به سرطان دهانه رحم معمولا بین ده تا بیست سال زمان میبرد. دانستن این بازه زمانی به بیماران کمک میکند تا بدون وحشت و استرس، صرفا برنامههای غربالگری منظم مانند تست پاپ اسمیر را در اولویت قرار دهند.
اهمیت واکسن HPV برای مردان و زنان
در رویکردهای نوین پزشکی، واکسیناسیون خنثی از نظر جنسیت به شدت توصیه میشود. گنجاندن پسران و مردان در برنامههای تزریق واکسن اچ پی وی صرفا برای محافظت از خودشان در برابر زگیل تناسلی نیست، بلکه این کار برای ایجاد ایمنی گلهای در جامعه، کاهش بار بیماری و قطع قطعی زنجیره انتقال عفونت به زنان کاملا ضروری است.
سایت cbc نیز در این مورد نوشته است:
Nearly everyone who is not vaccinated will get HPV at some point in their lives.
ترجمه متن بالا:
تقریبا هر فردی که واکسینه نشده باشد، در مقطعی از زندگی خود به ویروس اچ پی وی مبتلا خواهد شد.
نتیجه گیری
متاسفانه، ابتلا به ویروس HPV بسیار شایع و فراگیر شده و همین موضوع هم ترس بزرگی را بین افراد ایجاد کرده است. ما روزانه مراجعین بسیار زیادی داریم که با دیدن یک زگیل در بدن خود سراسیمه به ما مراجعه می کنند و حتی بعضی از آنها تصور می کنند که دیگر هیچ کاری از دستشان بر نمی آید. اما این را بدانید که صرف ابتلا شدن به HPV ترسناک نیست، بلکه عدم توجه به علائم و عدم پیگیری و درمان است که شرایط را پیچیده می کند و حتی منجر به ایجاد سرطان می شود. برای مثال موردی بود که فرد آنقدر به ضایعه ها توجه نکرده بود که کل آلت آلوده به زگیل شده بود. خب مسلما در چنین شرایطی پاسخ دهی به درمان دشوار است. اما اگر به موقع تشخیص داده شود و فرد تحت درمان اصولی و درست قرار بگیرد، ضایعات را از بین ببرد، سیستم ایمنی خود را تقویت کند، نکات بهداشتی را در رابطه جنسی رعایت کند، واکسن تزریق کند و با پزشک خود برای معاینه در تماس باشد، جای نگرانی نیست.
پس اینکه ما از اسم این ویروس موذی بترسیم و آن را ترسناک ببینیم یا نه، به نحوه عملکرد و پیگیری ما بستگی دارد.
سوالات متداول
آیا ابتلا به زگیل تناسلی به معنای ابتلا به سرطان است؟
خیر. گونه هایی که باعث ایجاد زگیل می شوند با گونه هایی که باعث سرطان می شوند، متفاوت هستند. بنابراین، ابتلا به زگیل های تناسلی ناشی از اچ پی وی به معنای ابتلا به سرطان نیست.
آیا ویروس HPV درمان قطعی دارد؟
در حال حاضر درمان قطعی برای از بین بردن ویروس HPV وجود ندارد و دارویی نیست که با مصرف آن بتوانید بدن را پاکسازی کنید. اما در اغلب موارد، سیستم ایمنی بدن بعد از یک تا دو سال می تواند به پاک شدن بدن از ویروس کمک کند.
آیا ویروس اچ پی وی بدون دخول کامل هم منتقل می شود؟
بله. برای انتقال نیاز به خون یا مایعات نیست و تماس پوست با پوست ساده یا تماس مخاط ناحیه تناسلی برای انتقال کافی است. بنابراین حتی بدون دخول کامل هم ویروس منتقل می شود.
آیا مردان هم به ویروس اچ پی وی مبتلا می شوند؟
بله. بسیاری از مردان مبتلا به ویروس اچ پی وی می شوند. اگرچه ممکن است هیچ علائمی نداشته باشند، اما برخی از آنها ممکن است دچار زگیل تناسلی شوند و بعضی از شکل های ویروس می تواند باعث سرطان آلت تناسلی، مقعد و گلو در مردان شود.

![خون در ادرار یا هماچوری : [علت ، درمان + توضیحات کامل]](https://elhamclinic.com/wp-content/uploads/2019/12/hematuria-340x191.webp)

![دلیل بی اختیاری ادرار چیست؟ [انواع ، درمان + توضیحات کامل]](https://elhamclinic.com/wp-content/uploads/2020/07/Urinary-incontinence-340x191.webp)